Ja ja hier ben ik weer, ik kreeg weer eens klachten 
Maar goed...hier gaat alles zijn gangetje, Quinty word wel ineens groot hoor, ze is al erg bezig
met lezen, schrijven en rekenen.
Ze kleed zichzelf aan en uit, wast haar eigen haren en met douchen hoef ik er niet meer bij te blijven staan.
En dan...en dan realiseer je je ineens dat ze weer "wijzer" word, dat ze Mama steeds minder nodig heeft, dat ze de wereld alleen wil ontdekken en ik kan je vertellen dat dat een steek in het hart is hoor 
Afgelopen zondag hebben we Dansgardetoernooi gehad, ik doe bijna niks meer bij de Carnaval, maar dat vind ik leuk om te doen.
Ik heb weer heel wat benen omhoog zien gaan en menig spagaat gezien waarbij mij de spieren samen trokken (terwijl ikzelf tien jaar gedanst heb en mijn hand niet omdraaide voor een spagaat of radslag)
Quinty heeft bijna de hele dag meegemaakt en ze heeft met open mond staan te kijken, ze keek zo verschrikkelijk tegen die meiden op dat ze heeft besloten om een eigen levensdoel te zoeken en dat is: Dansmarietje worden 
Ook heeft ze sinds 2 januari oorbelletjes, wat waren we trots op haar, zonder enig morren zijn die gaatjes erin geschoten en ze heeft nog geen kik gegeven !
Maar....
Ze mag nu andere oorbellen in en die wil ze niet want ze durft het niet 
Maar goed...we gaan maar niet pushen want dan wil ze straks helemaal niets meer en dan zijn we nog verder van huis natuurlijk haha.
Zo is ze laatst ook naar de tandarts geweest en er moest een kies geboort worden maar wederom was ze niet bang en heeft geen kik gegeven (ik ga bijna geloven dat ik een bikkel heb  )
Dan ik, want ik besta natuurlijk ook nog :D:D:D
Tja...lichamelijk gaat het eindelijk een beetje de goede kant op, ik heb dan ook al vanaf afgelopen Oktober pech...of ik ben ziek...of er gebeuren wel andere minder leuke dingen in het leven (lees ongeluk gehad, ruzie op het werk en mijn lieve Oom Albert is vorige week ook overleden)
Het lijkt wel of er geen eind aan komt hier, maar ik heb toch een beslissing genomen !
Ik heb gistermorgen het UWV weer gebeld voor een nieuwe re-integratie traject !
Ik wil weer opnieuw naar school, ik merk toch dat het schoonmaakwerk mij lichamelijk zwaar valt, maar vooral...mijn hart ligt er niet en ik vind het zo zachtjes aan toch tijd worden dat er dingen gaan veranderen dan...
Lichamelijk gezien kan ik hier gewoon niet langer werken en ik ben dan liever eerlijk tegenover mijn baas (bazin) maar vooral ook tegenover mezelf...
Wat ik wil gaan doen weet ik nog niet, misschien iets van medisch secretaresse of iets, maar misschien ook wel iets heel anders....we zien wel waar ik nu weer terecht kom.
Nou lieverds...zodra de alarmbellen bij een ander weer gaan rinkelen dan lezen jullie vanzelf wel weer hoe het hier verder gaat 
Doeg doeg allemaal ! |